පෘථිවිය කියන්නේ ඉර වටේ කක්ෂයක යන ග්රහයින් ගනනාවගෙන් එකක්.එත් අප දන්නා එකම සජීවී ග්රහලෝකයත් පෘථිවිය යි.සමහරවිට මුළු විශ්වයේම එකම එක වෙන්නටත් පුළුවනි.එත් විශ්වය ජීවයෙන් උතුරා යනවා වෙන්නත් පුළුවනි.විශ්වය කෙනෙකුට හිතාගන්න බැරිතරම් විශාලයි.ඒ නිසා අපි ඒවා මනින්නේ ආලෝක මිනිත්තු වලින් ,ආලෝක වර්ෂ වලින් ආලෝක මිනිත්තුව කියන්නේ ආලෝකය මිනිත්තුවකට යනදුර. ආලෝකය තප්පරයකට කිලෝමීටර් ලක්ෂ 300,0000 ක් හෙවත් තත්පරයට සැතපුම් 186,000 ක් ,ආලෝකය ම්නිත්තුවකට කිලෝමීටර් ලක්ෂ එකසිය අසුවක්.ආලෝක වර්ෂය කියන්නේ කිලෝමීටර් කෝටි සියයටත් වැඩියි.ඉර තියෙන්නේ ආලෝක මිනිත්තු අටකට ටිකක් වැඩියෙන් දුරකි.අපේ මුහුණට වැටෙන හිරු රැස් දහර ,අපි ලඟට එන්න ඉස්සෙල්ලා මිනිත්තු අටක් විශ්වය හරහා ඇවිත් තියෙනවා.අපේ සෞර ග්රහ මණ්ඩලයේ ඈතින්ම තියෙන ග්රහයා වන ප්ලෝටෝ ඉන්නේ අපෙන් ආලෝක පැය පහක් විතර ඈත.තාරකා විද්යාඥ..යෙක් තම දුරේක්ෂයකින් ප්ලුටෝ දිහා බලනකොට ඇත්තටම නම් ඔහු බලන්නේ පැය පහක් පස්සටයි.අපට තව දුරටත් කියන්න පුළුවන් එම තාරකා විද්යාඥයා දකින්නේ එයා දකින්න පැය පහකට කලින් තිබුන ප්ලුටෝ.එහෙමත් නැත්නම් ප්ලුටෝගේ පින්තුර පොලවට එන්න පැය පහක් යනවා කියලා.එත් මේ ප්රතුවියේ ඉන්න අපි ඒ ගැන හැඩ හැහෙන්න පටන් ගත්ත විතරයි. අපේ සුර්යා අපි ක්ශීරපතය කියලා හඳුන්වන චක්රාවාටයේ තියෙන තවත් බිලියන 400 ක් අතරින් එකක්.ක්ශීරපතය කවපෙත්තක් වගේ.අපේ සුර්යා තියෙන්නේ එකේ සර්පිලාකාර ශාඛා අතරින් එකකයි.ක්ශීරපතයේ අපට ලගින්ම ඉන්න අසල්වැසි තාරකාවට තියෙන දුර ආලෝක වර්ෂ හතරක්.මේ මොහොතේදී ඒ තාරකාවේ ඉන්නවානම් තාරකා බලන්නෙක් හුඟක් බලවත් ටෙලෙස්කොප් එකක් අටවාගෙන
එයා ඔබව දකින්නේ මීට අවුරුදු හතරකට හිටපු විධියටයි.ඔබ අද අවුරුදු දහයක ගැහැණු ළමයෙක් නම් එයා දකීවි අවුරුදු හයක හුරතල් ගැහැණු ළමයෙක්.එත් ඒක අපට ලංගම තාරකාවයි.මේ සම්පුර්ණ චක්රාවාටය ,නැත්නම් මන්දාකිනිය ,ආලෝක වර්ෂ අනුදාහක් පළලයි.අපේ සුර්යාට වඩා ආලෝක වර්ෂ පනස්දාහක් ඈත තියෙන තරුවක් දිහා බලනකොට අපි කාලය අනුව අවුරුදු පනස්දාහක් ඈත අතීතය දිහායි බලන්නේ.ඒ අනුව අබ්යාවකාශය දිහා බැලීමේ එකම ක්රමය නම් කාලය අනුව ආපස්සට බැලීමයි.අද තියෙන විශ්වය මොකක්ද කියල අපට කවදාවත් දැනගන්න බැහැ.අපි දකින්නේ ඒ කාලේ තිබුණු විශ්වය විතරයි.ආලෝක වර්ෂ දහස් ගානක් ඈත තියන තාරකාවක් දිහා අපි බලනකොට අපි ඇත්තටම අවුරුදු දහස් ගානක් ආපසු අවකාශය පිලිබඳ ඉතිහාසයටයි යන්නේ.
අපි දකින හැම දෙයක්ම ඇහැට ගැටෙන්නේ ආලෝක තරඟයක් හැටියටයි.මේ ආලෝක තරංග අවකාශය හරහා එන්න කාලයක් ගත වෙනවා. අප ජීවත් වෙන චක්රාවායට වගේ විශ්වයේ තවත් චක්රාවාට කොටි ප්රකෝටි ගණනක් තියෙනවා කියල තාරකා විද්යාඥයෝ කියනවා.මේ හැම චක්රාවාටයකම තාරකා කොටි ප්රකෝටි ගණන් තියෙනවා.ක්ෂීර පථයට ලගින්ම තියෙන චක්රාවාටයට අපි කියනවා අන්ද්රෝමීඩා මන්දාකිනිය කියලා.ඒක තියෙන්නේ අපේ චක්රාවාටයට ආලෝක වර්ෂ විසිලක්ෂයක් ඈතින්.එකේ තේරුම ඒ මන්දාකිනියෙන් අපි වෙතට ආලෝකය එන්න අවුරුදු විසිලක්ෂයක් යන බවයි.මේ අනුව අපි අහසේ ඈත තියෙන අන්ද්රෝමීඩා මන්දාකිනිය දිහා බලන කොට අපි අවුරුදු ලක්ෂ විස්සක් අතීතය දෙසයි බලන්නේ.අන්ද්රෝමීඩා වේ දක්ෂ තරු බලන්නෙක් ඉන්නවා නම් එයා මේ ප්රතුවියට එයාගේ දුරේක්ෂය හරවාගෙන ඉන්නකොට එයාට අපිව බලන්න බැහැ.එයා වාසනාවන්තයෙක් නම් එයාට පෙනෙයි මුහුණ පැතලි ප්රතුවී වාසියෙක්ව.අද අපි දන්නා ඈත...ම චක්ර වාටය තියෙන්නේ ආලෝක වර්ෂ ප්රකෝටි සීයක් විතර ඈතින්.ඒ චක්රා වාටය වෙතින් අපිට සංඥා ලැබෙන කොට අපි විශ්වයේ ඉතිහාසයේ අවුරුදු ප්රකෝටි සීයක් දුරට යනවා.ඒක අපේ සෞර ග්රහ මණ්ඩලය ඉපදිලා තියෙන කාලය වගේ දෙගුණයක්.කාලය එතරම් ඈත බලනවා කියන එකේ තේරුම වටහා ගන්න අමාරු උනත් අපේ ලෝක චිත්රයට ඊටත් වඩා විශාල වැදගත් කමක් තියෙන දෙයක් තාරකා විද්යාඥයෝ හොයාගෙන තියෙනවා.කිසිම චක්රාවාටයක් ඒ තියෙන තැන තියෙන්නේ නැති බවයි ඒ.විශ්වයේ තියෙන සේරම චක්රාවාට ඉතා විශාල වේගයකින් එකිනෙකා වෙතින් ඈත වෙනවා.ඒවා අපෙන් ඈත්ව තියෙන තරමට ඒවා ඈත්වෙන වේගය වැඩියි.එකේ තේරුම චක්රාවාට අතැර ඇති දුර සැමවිටම වැඩිවෙන බවයි.බැලුමක් අරන් එකේ කළු තිත් තිබ්බොත් බැලුම පුම්බන කොට එතිත් එකින් ඒක ඈත වෙනවා.විශ්වයේ චක්රාවාට වලට සිද්දවෙන්නෙත් එකමයි.අපි එකට කියන්නේ විශ්වය පුළුල් වෙනවා කියලා.
මොකක් නිසාද විශ්වය පුළුල් වෙන්නේ.බොහෝ තාරකා විද්යාඥයෝ එකඟ වෙනවා ,පුළුල් වෙන විශ්වය පිළිබඳව ඇත්තේ එකම විග්රහයයි කියලා. එක කාලය කදී අවුරුදු ප්රකෝටි 1500 කට විතර ඉස්සර ,විශ්වයේ සියලුම ද්රව්ය සාපේක්ෂව කුඩා ප්රදේශ යක එක්වී තිබුන.ඒ ද්රව්ය කොයි තරම් ඝනද කියනවානම් ඒ වයේ ගුරුත්වය නිසා ඉතා තද උෂ්ණත්වයක් තිබුනා .අන්තිමේ දී එය කොයි තරම් උණුසුම් වෙලා ,කොයි තරම් තද බද උනාද කීවොත් එය පුපුරා ගියා. අපි මෙම පිපිරීම ට කියනවා මහා පිපිරීම කියලා. ඒ මහා පිපිරීම හේතුවෙන් විශ්වයේ සියලුම ද්රව්ය හැම පැත්ත කටම විසි වෙලා ගියා.ඒවා ක්රම යෙන් සිසිල් වෙන කොට හැදුණා තාරකා,චක්රාවාට ,හඳවල්,ග්රහලෝක....ඔව් විශ්වය තවම පුළුල් වෙනවා.එය තවම පුළුල් වෙන්නේ හරියටම මේ අවුරුදු බිලියන ගණනකට ඉස්සර සිද්ධ වුනු පිපිරීම හේතුවෙන්.විශ්වයට අකාලික වූ භූගෝල විද්යාවක් නැහැ.විශ්වය සිදුවන දෙයක් .විශ්වය පිපිරීමක්.චක්රාවාට එකිනෙකින් ඈත් වෙමින් ඉතාමත් විශාල වේගයකින් නොකඩවා විශ්වය හරහා ඈතට පියඹා යනවා. ඒවා සදහටම එහෙම යනවාද,ඒක එක භව්යතාවක් එත් තව එකක් තියෙනවා ,එය ග්රහලෝක සූර්යා වටේ ස්ථිර කක්ෂයක තියෙන්න හේතුවන බලවේග දෙකක් වන ගුරුත්වාකර්ෂණය සහ අවස්තතිය.චක්රාවාට වලටත් බලපාන්නේ එකමයි.මොකද විශ්වය නොකඩවාම පුළුල් උනත් ගුරුත්වාකර්ෂණය අනෙක් පැත්තට වැඩකරනවා.අවුරුදු ප්රකෝටි කීපයක් ගත වුනහම අර විශාල පිපිරීමෙන් හටගත් සියලුම බලවේග දුර්වල වෙනකොට කවදා හරි දවසක ගුරුත්වාකර්ෂණය සමහර විට අනෙක් පැත්තට වැඩ කරලා විශ්වයේ තියන සියලුම වස්තු ආයි සැරයක් එකට එකතු කරලා පැක් කරන්න පුළුවනි.එතකොට ඇති වෙන්නේ පිපිරීමට විරුද්ධ දෙය.සංකෝචනය වගේ දෙයක් .එත් ඒවා අතරදුර ප්රමාන කොච්චර විශාල ද කිවහොත් එක සිද්ධ වෙන්නේ ඉතා හෙමින් ක්රියා කරන චිත්රපටියක් වගේ .බැලුම කින් හුලන් අරින කොට වෙන දේට ඒක ටිකක් සමාන කරන්න පුළුවනි .සේරම චක්රාවාට ආපසු තද න්යෂ්ටියක් බවට පත් වෙන වාද එහෙම එකතු වෙලා .ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ .ඊට පස්සේ ආයෙත් මහා පිපිරීමක් ඇති වෙනවා.විශ්වය ආයෙත් ව්යාප්ත වෙන්න පටන් ගන්නවා මොකද ක්රියාත්මක වෙන්නේ එකම ස්වාභාවික නීති.අයෙත් අලුත් තාරකා සහ චක්රාවාට හැදෙනවා.
Deepak Liyanage විසින්.
Posts
