ශක්තියෙන් උතුරා යන විශ්වය -2

තාරකා විද්‍යාඥයෝ හිතනවා ,විශ්වයේ අනාගතය පිලිබඳ වෙන්න පුළුවන් චිත්‍ර දෙකක් තියෙනවා කියලා,එක්කෝ විශ්වය සදහටම ව්‍යාප්ත වෙවී ගිහින් චක්‍රාවාට එන්න එන්නම ඈත් වෙවී යනවා ,නැත් නම් විශ්වය ආපහු සංකෝචනය වෙනවා ,විශ්වය කොයි තරම් බර , විශාලද ,කියන එක අනුව තමයි සිද්ධ වෙන දේ තීරණය වෙන්නේ ,ඒක ගැන දැනගන්න තාරකා විද්‍යාඥයින්ට තවම පුළුවන් කමක් නැහැ.එත් විශ්වය හුඟක් බරනම් ,ඒක ආයෙත් සංකෝචනය වෙනවා නම් සමහරවිට මීට ඉස්සර හුඟක් වතාවක් එහෙම ව්‍යාප්ත වෙවී සංකෝචණය වෙවී යන්න ඇතිනේ.එත් මේ කරුණේදී අදහස් විවිධ යි. විශ්වයේ මේ ව්‍යාප්ත වීම ,මේ එකම වතාවක් සිද්ධ වෙන සිදුවීමක් වෙන්න පුළුවනි.එත් විශ්වය සදාකාලිකවම ව්‍යාප්ත වෙනවා නම් ඒක මුලින්ම පටන් ගත්තේ කවදාද කියන ඒක ඊට වඩා ගැඹුරු ප්‍රශ්ණයක්. ඔව් ඒවා පටන් ගත්තේ කොහෙන්ද .ඒ කියන්නේ ඔය හිටිහැටියේ පුපුරා ගිය ද්‍රව්‍ය . පෙර දිග තියෙනවා ඉතිහාසය පිලිබද 'චක්‍රීය' මතයක්.වෙනත් වචන වලින් කියනවානම් සදාකාලිකවම ඉතිහාසය නැවත නැවත එනවා.උදාහරණ හැටියට ඉන්දියාවේ පුරා මතයක් තියෙනවා ලෝකය නොකඩවාම දිගහැරෙනවා හැකිලෙනවා නැවත නැවතත්.මේ අදහස විශ්වය ව්‍යාප්ත වෙවී සංකෝචනය වෙවී නැවත ව්‍යාප්ත වීම යන සිදුවීම් සදාකාලික චක්‍රීය ක්‍රියාවලියක් හැටියට සිදුවෙනවා කියන මතයට ඉතා හොඳින් ගැලපෙන බව පේනවා.දැන් මගේ මනසේ චිත්‍රයක් තියෙනවා විශාල අන්තරීක්ෂ හෘදය වස්තුවක් ගැහෙනවා, ගැහෙනවා ගැහෙනවා වගේ. මා හාට හිතෙනවා එ මත දෙකම ඒක වගේම හිතාගන්න බැරි ඒක වගේම හිත ඇදගන්න මත දෙකක් . එ වගේම ඒවා සංසන්දනය වෙනවා සදාකාලික බව පිලිබද මහා විරුද්ධභාශය සමග. එක්කෝ විශ්වය හැමදාම තිබුනා ,නැති නම් ශුන්‍යත්වය තුලින් හිටිහැටියේ බිහිවුණා .

ආලෝක වර්ෂ කෝටි ගානක් දුරින් තියෙන චක්‍රවාට වල ආලෝකය රේඩියෝ ටෙලස්කෝප් වලින් ලබා ගත්තහම,ඒවායින් විශ්වය පෙන්නුම් කරන්නේ මහා පිපිරීමට කලින් ආදිතම අවස්ථාවේ විශ්වය තිබුණු විදියටයි.
අහසේ අපට පෙනෙන හැම දෙයක්ම අවුරුදු කෝටි ප්‍රකෝටි ගණනකට පෙර සිට ආව අන්තරීක්ෂ පාෂාණි භූතයක්. 
තාරකා විද්‍යාඥයෙකුට කරන්න පුළුවන් එකම දේ තමයි ,අතීතය ගැන අනාගත වාක්‍ය කීම .තරකාවලී වල තියෙන තාරකා වල ආලෝකය අපි වෙතට එන්න හුඟාක් කලින් ඒ තාරකා එකිනෙක වෙතින් ඈත් වෙලා.අවුරුදු දෙදාහකටත් ඉස්සර තාරකාවලී තිබුනේ ,ඒවා අපිට අද පෙන විධියට වඩා සෑහෙන්න වෙනස් විධියකටයි.
පැහැදිලි රාත්‍රී වලදී අපිට විශ්වයේ ඉතිහාසයේ ඈතට යන්න පුළුවන්.අවුරුදු කෝටි ප්‍රකෝටි ගණනක් යන කල් .ඉතින් එක විධියකට බලන කොට අපි ආපහු ගෙදර යනවා.අපි පටන් ගත්තේ මහා පිපිරීමෙන්.මොකද විශ්වයේ තියෙන ද්‍රව්‍ය සේරම ජීවී ඒකකයි.ආදීම කාලේ සේරම ද්‍රව්‍ය එක කුට්ටියක් ලෙස එකතු වෙලා තිබුනා.ඒක කොයි තරම් ඝනද කිව්වොත් අල්පෙනෙත්ති කුඩුම්බියක් තරම් තරම් එකක් ටොන් ප්‍රකෝටියක් විතර බරට තිබුනා.මේ 'ප්‍රාථමික පරමාණුව'ඉතාම විශාල ගුරුත්වයක් හේතුවෙන් පුපුරා ගියා.එතෙන්දි උනේ යමක් කඩ කඩ වී යාම වැනි දෙයක්
අහස දෙහා බලනකොට අපි උත්සාහ කරන්නේ අපේ මුල හෙවීමටයි.සේරම විශ්වයේ තියන සේරම තාරකායි චක්‍රාවාටයි හැදිලා තියෙන්නේ එකම ද්‍රව්‍ය
යෙන් .එකේ කොටස් එකතු වෙලා තියෙනවා ටිකක් අතන ,ටිකක් මෙතන , ඒක චක්රාවාටයකුයි ඊළඟ චක්රාවාටයි අතර ආලෝක වර්ෂ කෝටි ගානක් තියෙන්න පුළුවනි.එත් ඒ හැම එකකම තියෙන්නේ එකම ප්‍රභවය.සේරම තාරකායි, සේරම ග්‍රහලෝකයි අයිති එකම පවුලටයි.එත් මේ ලෞකික ද්‍රව්‍ය මොකක්ද ,අවුරුදු ප්‍රකෝටි ගානකට ඉස්සර පිපුරුවේ මොකක්ද, ඒක අපි හැමෝටම ඉතා ගැඹුරින් බලපාන ප්‍රශ්ණයක්.
මොකද අපි හැමෝමත් ඒ  ද්‍රව්‍යයෙන්මයි හැදිලා තියෙන්නේ.අවුරුදු ප්‍රකෝටි ගණනකට කලින් හටගත් ඒ මහා විශාල ගින්නේ පුපුරක් තමයි අපි.


උපුටා ගැනීම: Deepak Liyanage විසින් පල කරන ලද http://www.facebook.com/groups/sciencelk/permalink/313374798687681 ලිපියෙනි.

 

Sponsors

­

Featured Posts

Terms

­